Is het mogelijk om na vijf, tien, twintig jaar bij elkaar nog altijd allesverzengende hartstocht te voelen?
Door recent neuraal onderzoek, zijn we een beetje dichter bij het beantwoorden van deze verwarrende vragen en de ontsluiering van de geheimen van intense, eeuwigdurende en dromerige liefde.
Een recente studie dat verscheen in het tijdschrift “Social Cognitive and Affective Neuroscience”, onderzocht de hersenen en de link met blijvende gevoelvolle liefde.
De scans van hersenen van net verliefde paartjes werden naast elkaar gesteld met die van koppels die al lang samen waren. Onverwacht is dat de resultaten gelijkaardige activiteit aantoonden in bepaalde breingebieden voor zowel die langetermijnliefde, als de intense gevoelvolle liefde van koppels in een vroege fase van hun romance. De gelijklopende hersenscans zijn een medische verklaring waarom paren tientallen jaren later na de eerste ontmoeting nog steeds een vurige vlam in hun liefdesbetrekking hebben.
Dr. B. Acevedo en Dr. A. Aron, beiden verbonden aan het departement Psychologie aan Stony Brook University legden zeven mannen en 10 vrouwen onder de scanner. Die gehuwden gaven aan nog steeds heel erg gelukkig te zijn in hun betrekking.
Uit eigen ervaring:, wij zijn al jarenlang samen na een succesvolle date via een datingsite. Daarom kan ik je Lovelab aanbevelen, ervaringen en reviews vind je op de site. De datingsite waarover sprake was Elitedating, lees hier mijn Elitedating ervaringen.
Hartstochtelijk liefhebben kan blijven duren
De resultaten van de studie wijzen uit dat krachtige passie niet hoeft te verdwijnen en dat het kan blijven duren in romance die al jaren standhouden. Dr. A. Aron is duidelijk in zijn verklaring dat er heel wat overeenkomsten bestaan tussen jonge tortels en tortels die al jaren verzot op elkaar zijn. “Goede vrienden en verre kennissen doen ons minder dan het zien van beelden van onze partner , verklaart de dokter bij het zien verschillende hersenscans.
We weten dat beloningen zoals geld, drugs en voedingsgebruik de stof dopamine opwekken in dat bepaalde hersengebied. Motivatie en beslissingen nemen zijn ook zaken die duidelijk in dit hersengebied terugkomen Een van de resultaten van dit onderzoek was dat dit hersengebied een kerntaak speelt als belonings-en motivatiemechanisme bij zowel koppels die al lang samen zijn en nieuwe gevormde koppeltjes. Nog vele andere fascinerende vondsten kwamen voort uit het onderzoek, die enkele belangrijke sleutels tot duurzame hartstocht blootlegden:
Vrijen we vaker of minder?
beslist De seksuele frequentie was er nog steeds bij de deelnemers die al jaren een relatie hadden. Een bepaald hersengebied profiteert hiervan. Met name de linkervoorkant van de Hippocampus De achterste hippocampus werd helemaal ‘wild’ bij paren die aangaven in een enquête nog veel passie te hebben in hun relatie en onder de scanner gingen.
Niet willen scheiden en een willen zijn
Dopamine vloeit rijkelijk in dromerige hartstocht. Dit is belangrijk: het willen samensmelten met de ander en verlangen naar hartstocht van de ander zijn motivaties en beloningen die dus het hersengebied dat dopamine produceert helemaal aanspoort en prikkelt.
Beter nog dromerige hartstocht is doelbewust! Want een bepaald hersengebied verantwoordelijk voor motorische en cognitieve controle is vrij actief in die dromerige langdurige relaties.
Omdat romantische hartstocht een verlangen is naar de vereniging met elkaar, bestaan “gedragingen” zoals in de buurt van je zielsverwant zijn of dingen doen om de partner gelukkig te maken er om samenzijn en eenheid te bewerkstelligen.
Befaamde TED-talk van Helen Fisher over “The brain in love”
Gehechtheid
De studie vond enkele fascinerende bevindingen over hechting. De breinscans van de deelnemers laten zien dat dezelfde delen van de hersenen die voor de lange termijn gevoelvolle relatie actief zijn, ook oplichten als het gaat om moederliefde. Dit gebeurt in breingebieden zoals de thalamus en de substantia nigra, die veel oxytocine en vasopressine receptoren hebben. En dat is interessant omdat deze gebieden gelinkt worden aan hechting, sociaal doen en laten en blijven bij 1 zielsverwant.
Vertrouwd en veilig voelen
Pijn en stress en romantische hartstocht hebben ook een relatie. Onderzoeken door vorige doctoren toonden aan dat het hechtingsmechanisme er is om de sensatie van veiligheid te creëren. Onderzoek wijst uit dat hechting aan een belangrijk persoon pijn en stress vermindert. Wat we kunnen concluderen uit dit onderzoek is dat zich veilig en zeker voelen een belangrijk criterium is in de aanhoudende krachtige dromerige verhouding.
Dus wat hebben we geleerd?
Uit dit onderzoek hebben we geleerd dat de neurale activiteit van stellen in extreme gevoelvolle blijvende verhoudingen heel opmerkelijke gelijkenissen heeft met de neurale activiteit van paren die pas een nieuwe verhouding begonnen. De passie en liefde in blijvende verhoudingen hoeft niet per se af te nemen. En dat krachtige, gepassioneerde en langdurige liefde eigenlijk door dopamine wordt onderhouden en dat door aanhoudende beloningen.
De kern tot het begrijpen hoe langetermijn betrekkingen met passie en veel hartstocht blijven voortduren is hiermee wat meer wetenschappelijk ondersteund. Onze hersenen bekijken blijvende hartstochtelijke liefde als een doelbewust gedrag om beloningen te bereiken. Onder deze beloningen verstaan we stress verminderen, geborgenheid creëren, angst wegnemen, kalmte brengen. In langetermijnverhoudingen versmelt de partner stukje bij beetje met het “ik”. Naarmate onze romance duurt groeien we naar elkaar toe, we worden hechter met elkaar. Het is eigenlijk heel simpel. Hou je partner gelukkig waardoor je romance verbetert en zo de voornoemde beloningen worden uitgelokt.